Talas masovnih protesta i blokada srednjih škola širom Francuske potpuno je eskalirao, pretvorivši se u otvorene i nasilne ulične nerede u kojima su zabilježeni ekstremni primjeri ugrožavanja bezbjednosti. Pored hiljada privedenih, pažnju javnosti i zgražavanje medija privukli su pojedinačni izolovani slučajevi brutalnog nasilja, uključujući napade na školske uprave, uništavanje vatrogasnih vozila i napad na ženu kojoj je maskirani izgrednik usmjerio plamen u lice.
Iako su protesti srednjoškolaca zvanično počeli zbog nezadovoljstva uslovima u obrazovnom sistemu, prenatrpanim odjeljenjima i nedostatkom kadra, situacija se u pojedinim gradovima otela kontroli i prerasla u teški oblik urbanog nasilja.
Šokantni pojedinačni slučajevi nasilja
Tokom nereda u Marseju zabilježen je jedan od najdramatičnijih incidenata, kada je maskirani huligan improvizovanim sredstvom nalik na plamenik ili sprej sa vatrom direktno usmjerio plamen prema licu žene koja se našla na ulici i pokušala da protestuje protiv uništavanja grada, a snimak ovog čina izazvao je lavinu osuda javnosti.
U srednjoj školi Viktor Igo u Marseju zabilježen je pokušaj paljenja kontejnera uz direktan napad na upravu, pri čemu su direktor i zamjenici direktora škole poliveni benzinom od strane nasilnih grupa, dok su slični incidenti i požari zabilježeni i u školama u Nantu.
Takođe u Marseju, ispred srednje škole Sent Egziperi, demonstranti su opkolili vatrogasno vozilo koje je poslato da ugasi požar, primoravši vatrogasce da napuste vozilo, nakon čega su opljačkali opremu i zapalili kamion, pri čemu je jedan vatrogasac zadobio prelom nosa.
Reakcije i apeli zvaničnika
Komentarišući novonastalu situaciju, nadležni su pozvali roditelje da preuzmu odgovornost i spriječe maloljetnike da učestvuju u rizičnim okupljanjima, pa je francuski ministar unutrašnjih poslova izjavio:
„Roditelji moraju jasno da istupe i kažu svojoj djeci da ne idu na proteste. Ono što je sada važno jeste da osiguramo da naša djeca više nisu na ulicama, jer su u opasnosti.“
Loran Nunjez je ocijenio da ovi događaji pred školama više nemaju veze sa mirnim izražavanjem zahtjeva:
„Ovo mnogo više liči na ulične nerede, u kojima učestvuju maskirani ljudi naoružani vatrometom i projektilima, koji očigledno žele da se suprotstave unutrašnjim bezbednosnim snagama. Ne radi se o iznošenju zahteva, već o čistom nasilju.“
Ministar pravde Žerald Darmanen je takođe najavio oštre pravne mjere, ističući:
„Zatražio sam od tužilaca da roditelji snose odgovornost za štetu koju njihova djeca prouzrokuju tokom protesta i da plate troškove popravke. Od početka pokreta privedeno je oko 2.000 ljudi, od čega su 90 odsto maloljetnici.“
Sa druge strane, ministar prosvjete Eduar Žefre naglasio je da su mnoge obrazovne ustanove morale da obustave rad iz bezbjednosnih razloga, navodeći:
„Danas će biti zatvoreno nešto više od 400 škola, bilo zato što su uništeni sistemi zaštite od požara, bilo zato što se nastavno osoblje našlo na meti namjernih napada.“
Između bunta i optužbi
Sa druge strane, okupljeni učenici tvrde da su revoltirani višegodišnjim zanemarivanjem uslova u školama, pa je tako petnaestogodišnji Simon novinarima okupljenim ispred jedne pariskije gimnazije posvjedočio:
„Cijelu godinu nismo imali profesora prirodnih nauka. Nemamo udžbenike. I mi smo još srećnici, u predgrađima je još gore.“
Slično tome, jedna šesnaestogodišnja učesnica protesta u Parizu navela je razloge zbog kojih su se učenici odlučili na radikalne korake, ističući:
„Nismo ovde da uništavamo sve bez razloga, već da kažemo da je obrazovni sistem doživeo krah. Nas je 34 u svakom odeljenju i nastava je gotovo neizvodljiva. Nastavnici su preopterećeni poslom.“
Ministarstvo unutrašnjih poslova saopštilo je da je od početka eskalacije privedeno gotovo 3.000 ljudi, od čega su većina maloljetnici, dok je više od 300 policajaca povrijeđeno u sukobima. Premijer i članovi Vlade poručili su da nikakvi zahtjevi u vezi sa stanjem u školama ne mogu opravdati ugrožavanje ljudskih života, upotrebu pirotehnike, napade na pripadnike hitnih službi i uništavanje imovine.
